.::آخرالزمان::.

مهمترين تفاوت بين شرايط و نشانه هاي ظهور آنست كه شرايط عبارت است از آن تعداد از خصوصياتي كه در ايجاد روز ظهور تاثير واقعي داشته و عامل موفقيت و پيروزي آن روز و تشكيل دولت جهاني مي باشد.كه اگر آن خصوصيات نباشد چنان حكومت و موقعيتي پيش نخواهد آمد.در صورتي كه نشانه هاي ظهور هيچ گونه دخالتي در آن روز نداشته و ممكن است كه بدون هچي يك از آنها ظهور واقع شود و حكومت جهاني حضرت تشكيل گردد.بلكه آنها عبارت است از يك سلسله اموري كه از سوي خداوند متعال به عنوان دليل و علامت تعيين شده و به توسط رسول خدا (ص) و ائمه معصومين (ع) به مسلمين صدر اسلام ابلاغ شده كه اين نشانه ها يا دليل بر نزديكي ظهور(كه اگر از نشانه هاي قريبه باشند)و يا از نشانه هاي اصل ظهور (كه اگر از نشانه هاي بعيده باشند)تا با داشتن اين نشانه ها افرادي كه منتظر فرا رسيدن روز ظهورند آمادگي بيشتري پيدا كنند و بر تلاش و اخلاص خود بيافزاييند و آماده امتحان و تمحيص بزرگتر الهي گردند.

از جمله شرايطي كه باقي مانده و تاكنون ايجاد نشده و برنامه ريزي الهي تاكنون از پيدايش آن پرده بر نداشته و آن را پديد نياورده دو چيز است:

امر اول:تربيت امت از نظر فكري تا شايستگي فراگيري و فهم تعاليم و پياده كردن دستورات جديده اي را كه بعد از ظهور پديد مي آيد پيدا كنند.

امر دوم:تربيت و ايجاد تعداد كافي از افراد با اخلاص و آزموده و تكامل يافته كه اماده فداكاري و از جان گذشتگي براي پياده كردن نقشه عدالت كامل جهاني مي باشند.

اين دو بر اثر تربيت طولاني و تدريجي امت اسلامي،تحت شرايط و اوضاع ويژه اي كه قبلا دانستيم ايجاد مي شود برنامه ريزي الهي تا كمي پيش از ظهور حضرت پيدايش آنها را پيش بيني نكرده است و بعبارت ديگر با پيدايش اين دو شرط تمام شرايط روز ظهور محقق شده ،ظهور حتمي و روز موعود بلافاصله فرا مي رسد و تخلف و تاخير در آن امكان ندارد.

و اما آگاه شدن از تحقق آن دو شرط ،جز بهنگام ظهور براي ما ممكن نيست زيرا بعد از ظهور معلوم مي شود كه پيش از آن ، شرايط مذكور محقق شده و غير از شخص حضرت بقيه الله- ارواحنا فداه – كسي از تحقق آنها تا پيش از ظهور آگاه نيست.

بر گرفته از كتاب"عدل منتظر " گفتار يازدهم نوشته " سيد محمد صدر"صص320-319